به مجله گردشگری جهان توریسم خوش آمدید!

معرفی کشور اسپانیا

 

21598451271439113620212421737113716421737

پایتخت اسپانیا : مادرید

 

مذهب: کاتولیک رومی ، اسلام سنی

 

واحد پول: یورو

زبان رسمی: اسپانیایی یا کاستیلی (رسمی؛ ۷۰% به عنوان زبان اول) ،‌کاتالان (بیش از ۲۰% به عنوان زبان اول)، باسک (۳%) ،‌گالیسی (۴%).

 

جغرافیای کشور اسپانیا

در شمال اسپانیا منطقه‌ای کوهستامی از کوههای پیرنه – که اسپانیا را از فرانسه جدا می کند – و کوههای کانتابرای تاگالیسیا در ساحل اقیانوس اطلس امتداد دارد. بسیاری از مساحت این سرزمین را فلات حدود ۶۰۰ متر ارتفاع دارد، ولی به طرف کوههای مرکزی در کاستیل ارتفاع می‌گیرد و در سیئرا نوادا در آندالوسیا در جنوب کشور قله مولاسن بلندترین نقطه خاک اصلی اسپانیا با ۳۴۷۸ متر ارتفاع را در بر دارد. زمینهای پست اصلی شامل دره ابرو در شمال شرق، چلگه ساحلی در اطراف والنسیا در شرق، و دره رود گودالکوئیویر در جنوب است. جزایر بالئار در دریای مدیترانه متشکل از چهار جزیره عمده – مالیورکا (مایورکا)، منورکا (مینورکا)، آیبیزا و فورمنترا – و هفت جزیره بسیار کوچکتر است. جزایر قناری، در حوالی ساحل مغرب و صحرای غربی، متشکل از پنج جزیره بزرگ – تنریف، فوئرتونتورا، گران کاناریا، سنزاروتی و لاپالما – به اضافه دو جزیرخ کوچکتر و شش جزیره کوچک است. شهرهای سئوته و ملیله سرزمینهای محصوری در ساحل شمالی مغرب است.  رودهای مهم: تاگوس (تاخو)، ابرو، دورو، (دوئرو)، گوادیانا، گوادلکوئیویر.  بلندترین نقطه: قله تیئده با ۳۷۱۶ متر ارتفاه در جزایر قناری.  آب و هوا : جنوب شرق این سرزکمین با تابستانهای داغ و زمستان های معتدل آب و هوایی مدیترانه‌ای دارد. منطقه خشک مرکزی با تابستانهای گرم و زمستانهای سرد آب و هوایی متنوع دارد. کوههای مرتفع پیرنه آب و هوای سرد کوهستانی و شمال غرب (گالیسیا) با تابستانهای خنک آب و هوای مرطوب اقیانوسی اطلس را دارد.

1515125501951074423911718525489424793143

7715119420112020511988582459873171222151216

شهرهای مهم: بارسلونا ، والنسیا ، سویلیا ، ساراگوزا ، مالاگا ، بیلیبائو ، لاس پالماس دو گان کاناریا ، والادولید ، مورسیا ، کوردوبا ، پالامادو مالیورکا ، گرانادا ، ویگو ، آلیکانته ، هایپیتلت (بخشی از بارسلونای بزرگ) ، خیخون ، لاکرونیا کادیز ، ویتوریا ، بادالونا (بخشی از بارسلونای بزرگ) ، اوویدو ، سانتاندر ، موستولس (بخشی از مادرید بزرگ) ، سانتاکروز دو تنریف ، پامپلونا ، سالامانکا ، سابادل (بخشی از بارسلوانی بزرگ) ، هرس دالا فرانترا ، الچه ، دونوستیا سان سباستیان ، لگانس (بخشی از مادرید بزرگ) ، کارتاخنا ، بوروگوس

تاریخ معاصر

اسپانیا طی نیمه اول قرن نوزدهم شاهد یک سری مباره میان عناصر لیبرال و سلطنت طلب و آمادگی جمهوریخواهان تندرو از چپ و افسران ارتش از راست برای مداخله بود. در جنگهای کارلیست (۱۸۳۳ تا ۱۸۳۹، ۱۸۴۹ و ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۶) طرفداران ملکه ایزابلا دوم (۱۸۳۰ تا ۱۹۰۴) – دختر فردیناند هفتم – به مقابله با ادعاهای عمومی وی دون کارلوس و بازماندگانش پرداختند. ایزابلا در انقلاب ۱۸۶۸ سرنگون شد، به دنبال این انقلاب دوره کوتاه مدتی از پادشاهی لیبرال تحت سلطنت یک پرنس ایتالیایی (۱۸۷۰ تا ۱۸۷۳) و تجربه‌ای کوتاه از نظام جمهوری در ۱۸۷۳ و ۱۸۷۴ روی داد. در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم ، با خشونت آنارشیستی، بحران آشوبهای کاگری، فشار برای استقلال محلی، و ضدیت روزافزون با روحانیان وضعیت سیاسی به طور فزاینده‌ای بی ثبات گردید. در نتیجه جنگ اسپانیا و امریکا در ۱۸۹۸ آخرین مستعمرات با اهمیت – کوبا، فیلیپین، گوام و پوئروتوریکو – از دست رفت. پایان امپراتوری اسپانیا جراحت سختی به غرور اسپانیاییها وارد کرد و منجر به تردید در این مورد گردید که آیا سلطنت مشروطه آلفونسو سیزدهم (۱۸۸۶ تا ۱۹۴۱) توانایی ارائه رهبری پویایی را که گمان می‌رفت اسپانیا به آن نیازمند است دارد. اسپانیا در جنگ جهانی اول ، گه در طی آن تنش‌های اجتماعی افزایش یافت،‌بی طرف ماند. سرخوردگی روز افزون نسبت به حکومت پارلمانی و احزاب سیاسی منجر به کودتایی نظامی در ۱۹۲۳ به رهبری ژنرال میگوئل پریمو دو ریورا (۱۸۷۰ تا ۱۹۳۰) از این حمایت دست کشید. با این حال، نیروهای بسیاری در برابر پادشاهی صف کشیدند و خطر بروز جنگ داخلی آلفونسو را وادار به استعفا (۱۹۳۱) کرد. صلح جمهوری جانشین کوتاه مدتی بود . هیج کی از افراطیون سیاسی – چپ و راست – آماده تحمیل بی کفایتی مشهود و فقدان اقتدار جمهوری دوم اسپانیا نبودند. در ۱۹۳۶ ژنرالهای ملی گرای ارتش بر ضد دولت جمهوریخواه تازه انتخاب شده قیام کردند. ملی گرایان به رهبری ژنرال فرانسیسکو فرانکو (۱۸۹۲ تا ۱۹۷۵) و با حمایت آلمان و ایتالیا، در جنگ سخت داخلی اسپانیا با جمهوریخواهان جنگیدند. در ۱۹۳۹ فرانکو پیروز شد و حاکم – کوئدیلیو – دولت نئوفاشیست اسپانیا گردید. آزادیهای سیاسی محدود شد و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۷ کورتز (پارلمان) مستقمیا انتخاب نگردید. اسپانیا در جنگ جهانی دوم بی طرف ماند، هر چند مدیون آلمان بود. پس از ۱۹۴۵ فرانکو بر ضدیت اسپانیا با کمونیسم تأکید کرد – سیاستی که موجب کسب مقداری پذیرش بین المللی برای رژیم او ازطرف غرب طی جنگ سرد شد. در ۱۹۶۹، فرانکو نوه آلفونسو سیزدهم یعنی خوان کارلوس (متولد ۱۹۳۸) را جانشین خود اعلام کرد. نظام سلطنتی به دنبال مرگ فرانکو (۱۹۷۵) دوباره برقرار شد و پادشا انتقال به دموکراسی را از طریق وضع قانون اساسی جدیدی در ۱۹۷۸ سهولت بخشید. در ۱۹۸۱ خوان کارلوس نقش مهمی در خنثی سازی اقدام ارتش برای کودتا ایفا کرد. در ۱۹۸ اسپانیا به پیمان آتلانتیک شمالی پیوست و دولت سوسیالیستی را انتخاب کرد. از ۱۹۸۶ این کشور از اعضای جامعه اروپا بوده است. اسپانیا علی رغم اعطاء مقداری خودمختاری ناحیه‌ای از ۱۹۷۸ به بعد، همچنان گرفتار مبارزات برای استقلال محلی – برای مثال کاتالونیا – و خشونت جنبش جدایی طلب باسک (ETA) است.

 

اقتصاد

بیش از ۱۵% نیروی کار به کشاورزی اشتغال دارد. کشتهای اصلی شامل جو، گندم، چغندر قند، سیب زمینی، مرکبات و انگور (برای شراب) است. مراتع برای دام حدود ۲۰% زمین را در بر دارد. صنایع تولیدی از دهه ۱۹۶۰ توسعه سریعی یافت، هم اکنون صنایع بزرگ وسایل نقلیه موتوری، فلزی ، کشتی سازی، شیمیایی و مهندسی و همچنین تمایل فزاینده‌ای در زمینه ارتباط از راه دور و الکترونیک وجود دارد. سرمایه گذاران خارجی برای ایجاد صنعت نو تشویق شده‌اند، ولی میزان بیکاری همچنان بالاست. بانکداری و تجارت مهم است و صنعت توریسم از منابع عمده درآمد ارز خارجی است. حدود ۰۰۰/۰۰۰/۵۰ مسافر خارجی در سال از اسپانیا دیدن می‌کنند و بیشتر در استراحتگاههای ساحل مدیترانه، جزایر بالئار و قناری مستقر می‌شوند. پس از کشورهای گروه هفت، اسپانیا بیشترین تولید ناخالص ملی را در جهان دارد.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *